ტკივილი

უროლოგიური დაავადებების ერთ-ერთი ხშირი და წამყვანი  სიმპტომია  ტკივილი. ტკივილი შესაძლებელია  იყოს  სხვადასხვა ხასიათის  და  ინტენსივობის და  მისი ძირითადი მიზეზია საშარდე გზების  ობსტრუქცია  გამოწვეული  ანთებითი, სიმსივნური,  შარდკენჭოვანი  დაავადებებით და საშარდე  ორგანოების  ტრავმული დაზიანებით. 

ტკივილი  ლუმბალურ  არეში ირადიაციით საზარდულში დამახასიათებელია თირკმლის  პათოლოგიებისთვის;  
ბოქვენზედა  მიდამოში - შარდის ბუშტის;  
შორისის  არეში - პროსტატისა  და  სათესლე  ბუშტუკების შემთხვევაში; 
სათესლე  პარკში  ტკივილს  განაპირობებს  სათესლე ჯირკვლებისა  და მისი დანამატების პათოლოგია.

პროტეინურია

პროტეინურია – შარდში ცილის არსებობაა.  ცილის  შემცველობა შარდში  ნორმაში  არ უნდა  აღემატებოდეს 0,033 გ/ლ. პროტეინურია შესაძლებელია იყოს ჭეშმარიტი (თირკმლისმიერი)  და ცრუ (არათირკმლისმიერი).

ჰემატურია

ჰემატურია - ნორმაში  შარდში  სისხლის  შემცველობა  მიკროსკოპულად არ  უნდა აღემატებოდეს  სამ  ერითროციტს მხედველობის  არეში.   ჰემატურია ეწოდება შარდში სისხლის ფორმიანი  ელემენტების  მეტი  რაოდენობით არსებობას. განასხვავებენ მიკრო და მაკრო ჰემატურიას.

შარდის თვისებრივი ცვლილებები

ჰიპოსტენურია – შარდის  ხვედრითი  წონის  დაქვეითება (1002-1010).  ვითარდება თირკმელების  უკმარისობის  დროს  გლომერულური  ფილტრაციის  დარღვევის შედეგად.

იზოსტენურია – მდგომარეობა,  როდესაც  დროის  სხვადასხვა  შუალედში  პაციენტი გამოყოფს  ერთნაირ  დაბალი  ხვედრითი  წონის  შარდს  და  აღინიშნება  თირკმელების უკმარისობის  პროგრესირებისას.

ჰიპერსტენურია – შარდის  ხვედრითი  წონის  მომატება,  კავშირში  არ  არის თირკმელების  პათოლოგიასთან  და  მისი მიზეზია  შაქრიანი  დიაბეტი ჰიპერპარათირეოზი,  მძიმე  მეტალებით  მოწამვლა.

შარდის რაოდენობრივი ცვლილებები; ანურიისა და პოლიურიის გამომწვევი მიზეზები (პრერენული; ინტრარენული; პოსტრენული)

ჯანმრთელი ადამიანი დღეღამის  განმავლობაში საშუალოდ 1500მლ შარდს გამოყოფს. დღეღამის  განმავლობაში გამოყოფილი შარდის რაოდენობა (დიურეზი) დამოკიდებულია მიღებული სითხის რაოდენობასა და საკვებზე. ნორმაში შარდი არის გამჭირვალე მოთეთრო-მოყვითალო ფერის,  რომლის ხვედრითი წონა მერყეობს 1005დან 1025მდე.


 შარდის  რაოდენობრივ ცვლილებებს  მიეკუთვნება: 

ანურია – როდესაც   არ  ხდება  თირკმელების  მიერ შარდის  ექსკრეცია  ან  თირკმელების  მიერ  გამომუშავებული  შარდის  გადასვლა  შარდის  ბუშტში.   ანურიის   დროს   შარდის  დღეღამის  საერთო რაოდენობა(დიურეზი)  არ  აღემატება  100  მლ-ს.

ოლიგურია – დიურეზის  შემცირება  500 მლ-მდე.

პოლიურია – დიურეზის  პათოლოგიური  მატება, როდესაც  მისი  რაოდენობა  აღემატება 2000 მლ-ს.

მოშარდვის აქტის დარღვევა (დიზურია)

 მოშარდვის  აქტის  დარღვევა (დიზურია)  ერთერთ  ყველაზე ხშირ  უროლოგიურ სიმპტომს  წარმოადგენს. ნორმაში ზრდასრული ადამიანი დღეღამეში 4-5ჯერ შარდავს, შარდის მოცულობა ყოველ მოშარდვაზე შეადგენს დაახლოებით 200-250მლ-ს.

მოშარდვის აქტის  დარღვევის  სახეებს  მიეკუთვნება: 
1. პოლაკიურია;
2. სტრანგურია;
3. ნიქტურია;  
4. შარდის შეუკავებლობა (იმპერატიული,  სტრესული, პარადოქსული, ენურეზი); 
5. შარდის  შეკავება (მწვავე, ქრონიკული, პარადოქსული იშურია).

წინამდებარე ჯირკვალი და სათესლე ბუშტუკები; სათესლე ჯირკვალი, სათესლე ჯირკვლის დანამატი (ეპიდიდიმისი), ასო (მდებარეობა; აგებულება; ფუნქცია; სისხლმომარაგება)