აკრომეგალია და გიგანტიზმი

აკრომეგალია და გიგანტიზმი მძიმე, ქრონიკული ნეიროენდოკრინული დაავადებებია, რომლებიც ვითარდება სომატოტროპინომის (ჰიპოფიზის ადენომის) დროს ზრდის ჰორმონის ჭარბი პროდქციის შედეგად.

ეს ორი დაავადება არის ერთი და იგივე პათოლოგიური პროცესის ასაკობრივი ვარიაციები, რომლის კონკრეტული კლინიკური გამოვლინებებიც განისაზღვრება ოსტეოგენეზის დასრულების ხარისხით.

აკრომეგალია, როგორც დამოუკიდებელი ნოზოლოგიური ერთეული  1886წელს გამოიყო. ამ დრომდე ის განიხილებოდა, როგორც სიმაღლის ანომალია, თუმცა მრავალ შემთხვევაზე დაკვირვებამ აჩვენა რომ აკრომეგალია არ არის თანდაყოლილი დაავადება და მისი განვითარება დაკავშირებულია ჰიპოფიზის სიმსივნესთან. ზრდის ჰორმონის მომატებულ სეკრეციას ბავშვებსა და მოზრდილებში მივყავართ გიგანტიზმის განვითარებამდე, რომლის დროსაც აღინიშნება ჩონჩხის ძვლების პროპორციული ზრდა. ადეკვატური მკურნალობის არარსებობისა და დაავადების ხანგრძლივი მიმდინარეობისას, ასეთ პაციენტებში ჩნდება აკრომეგალიის ნიშნები.

პათოფიზიოლოგიური კვლევის მეთოდები

პათოფიზიოლოგიური კვლევის ძირითადი მეთოდი, პათოფიზიოლოგიური პროცესის, დაავადების მოდელირებაა. კვლევის დროს სპეციალისტი იყენებს შემდეგ მეთოდებს: 

1. ექსპერიმენტი ცოცხალ ობიექტებზე – პათოლოგიური პროცესების და დაავადების მოდელირება სხვადასხვა ცხოველზე (მათ ორგანოებზე, ქსოვილებზე, უჯრედებზე და სუბუჯრედულ სტრუქტურებზე), შემდეგ კი განვითარებული დარღვევების ექსპერიმენტული თერაპია. ექსპერიმენტი საშუალებას გვაძლევს დავაკვირდეთ პათოლოგიური პროცესების განვითარებას დინამიკაში, ასევე შეგვიძლია ორგანიზმზე ისეთი ზემოქმედება, რომელიც დაუშვებელია კლინიკაში, მაგ: ტრავმა, რადიაციული დასხივება, ახალი სამკურნალო საშუალებების გამოცდა და სხვ. აღსანიშნავია, რომ დაავადების

ღვიძლი

ღვიძლი (hepar) ადამიანის ორგანიზმის ყველაზე დიდი ჯირკვალია. მოზრდილებში მისი წონა დაახლოებით 1.5კგ-ია.  ცოცხალი ორგანიზმის ღვიძლის წონა ბევრად მეტია, რადგან იგი დიდი რაოდენობით სისხლს შეიცავს, ამავე მიზეზით, ცოცხალი ორგანიზმის ღვიძლი წითელი ფერისაა,  სიკვდილის შემდეგ კი იღებს მოყავისფრო შეფერილობას. 

ხველა, მისი სახეები, წარმოქმნის მექანიზმი

სასუნთქი სისტემის დაავადებების არსებობის შემთხვევაში, ადამიანი

ტკივილი გულმკერდის არეში, მისი სახეები და წარმოქმნის მექანიზმი

სასუნთქი სისტემის დაავადებების არსებობის შემთხვევაში, ადამიანი შეიძლება უჩიოდეს:

• ტკივილს გულმკერდის არეში
• ხველას
• სუნთქვის გაძნელებას
• გულის ფრიალს
• სხეულის ტემპერატურის მომატებას

ენერგეტიკული პროცესების დარღვევა უჯრედში

უჯრედში მიმდინარე პროცესების ენერგეტიკული უზრუნველყოფის დარღვევა ხშირად წამყვან როლს თამაშობს უჯრედის ალტერაციაში. 

ამ დროს ხდება:

1. ატფ-ის რესინთეზის პროცესების ინტენსივობის და/ან ეფექტურობის დაქვეითება

2. ატფ-ის ტრანსპორტის მოშლა

3. ატფ-ის ენერგიის მოხმარების დარღვევა. 

ენერგეტიკული პროცესების დარღვევა იწვევს მემბრანების და მათი ფერმენტული სისტემების დაზიანებას, წყლისა და იონების დისბალანსს, უჯრედის ფუნქციათა რეგულაციის მოშლას. 

უჯრედის დაზიანების ზოგადი მექანიზმები, უჯრედის დამაზიანებელი ფაქტორები

უჯრედის დაზიანების მოლეკულური მექანიზმები რთული და კომპლექსურია.
დღეისათვის ცნობილია მრავალი უჯრედის დამაზიანებელი ფაქტორი. უჯრედის დაზიანების საბოლოო ეფექტი დამოკიდებულია დაზიანების ხარისხზე, ხანგრძლივოობზე, ძალაზე, უჯრედის თვისებებზე, მისი ადაპტაციური მექანიზმების მდგომარეობაზე. ჩვეულებრივ, უჯრედის ერთი, რომელიმე ორგანელას, ან ერთი რომელიმე ფუნქციის დარღვევა არ რჩება იზოლირებული. 
როგორც წესი, მას მოჰყვება სხვა სტრუქტურების და ფუნქციების დარღვევათა ჯაჭვი,